Perşembe, Kasım 26, 2009 - ELEKTRON ve ATOMLARIM BAYRAMA HAZIR MI ?

Bir insan yaşamında kaç dini bayram yaşar ? Ben 36 yaşında olduğuma göre , her yıl 2 bayram geçirdiğime göre ( çarpıp , bölelim )  71 tane bayram geçirmişim ..

İlk hissederek , farkına vararak hatırladığım bayram ilkokul 3. sınıfta geçirdiğim bayram oldu .. Ve ben o bayramdan sonra kurban bayramlarından nefret ettim...

Biliyorum Allah ' ın bir emri bu ..  Zengin ve varlıklı insanların  bonfile ve cordonblu'e  yemeleri için  , mc'donalds  hamburgerleri için  ,  müslümanların   kurban bayramında kestiklerinden daha fazla hayvan kesiliyor ..

Ama ben ilkokul 3. sınıftan beridir nefret  ediyorum , kurban bayramından ..  Çünkü  babam komşularımızla kestiğimiz sırada bizimde zorla  kesim sırasında orda olmamızı istedi .. Alnımıza kurban kanından parmağıyla sürerse baş ağrısı olmazmış güya .. işte  o kurban kesimi sırasında  hayvanın boğazından çıkan sesler  bir türlü bitmedi .. Çok korktum .. Galiba can vermesi  20 '  falan sürdü ..  O sırada çok korktum ..

Ondan seneki yıllarda da sevemedim .. Yerlerdeki  göl gibi  oluk oluk akan ,  biriken  kanlar  bana çağ dışı geldi ..İslamiyet kurban kanının kutsal olduğunu ve bir çukura akması gerektiğini söylerken , İstanbulun apartmanlı sokak kapılarından akan kanlar  midemi bulandırdı .. ( belediyeler müslümanların bu ibadetine bi yol ve çözüm bulmalı .. hayvanında Allah için kesilirken , saygıyı  hakediyor ..) 
 

Neyse benim  ruh-u haletim kimseyi etkilemesin .. Ama elektronlarım ve Atomlarım  pek istemiyor kurban bayramını .. Fakat  Kurban  anlam olarak  peygamber efendimize göre ; insanın kendini ve ruhunu  , davranışlarını ,  zamanını ve nefesini Allah ' a  adaması  anlamına geliyor ..  İşte bu anlam  yönüyle güzel ..

Ne diyeyim  .. Allah'ın emirlerinden biri olan  ilime - bilime  ve  "OKU" emrine  kurban olalım .. Bizi kurtaracak olan  bu  ..iyi bayramlar

Çarşamba, Kasım 25, 2009 - GEÇEN HAFTA , İSTANBUL IŞIKLARI..

Geçen hafta  (13 Kasım) Cuma sabahı   okula gittiğimde  fotokopi odasında  zümredaşım  Sefacığımı gördüm ..Yanına  merhabalaşmaya gittiğimde  “günaydın , haberin var mı ?  Resmi olarak hizmetiçi görev gelmiş  3 ‘ümüz  dedi “   Haydaa   oda nesi  demeye kalmadan , nöbetçi  öğrenci elinde resmi yazı ile yanıma çıkageldi ..  Yazıyı evirdim çevirdim , okudum ..  16 – 20  Kasım tarihleri arasında  Yalovada Hizmetiçi  Eğitime çağrılıyorum .

Şimdiye kadar hiçbi yere gitmemiştim . Korktum tabi ..Öğretmenler odasına gittiğimde ,  daha önceden hizmetiçi eğitime giden arkadaşlar  bunun çok güzel olduğunu orada güzel vakit geçtiğini söylediler . Haydaaaaa   çocuklar ne olacaktı ..  Daha önce , hiç tek başıma İstanbul ‘ dan dışarı çıkmamıştım . 3  arkadaş planları yaptık . Valize konacak eşyaları konuştuk .

Cumartesi  günü  babam , eşim ,oğlum  Hareme gittik ..Yalovaya bilet aldık .. Pazar günü saat 14:30 ‘ da otobüsümüz Harem’den kalktı  , Gebze Topçular iskelesinden araba vapuruyla Yalovaya ulaştık. Yalovadan  Esenköy  Hizmetiçi Eğitim Binasına giden minibüsü bulduk ..

Valizimizle minibüse doğru giderken valizimi bi adam kapmasın mı? Hoop hooyt   derken adama baktım ..  Adam , anladı tabi korktuğumu .. “hocam valizinizi taşıyayım “ dedi .. Meğer oranın esnafı   Hizmetiçi dönemleri biliyormuş , kimki elinde valizle tangır tungur gidiyor ,öğretmenin hizmetiçi eğitime geldiğini  anlıyorlarmış ..

Türkiyenin dört bir tarafından yüzlerce öğretmen  ellerinde valizler  Yalova ‘da .. Ağrı Patnos ‘tan  , Van’dan  Burdur’dan hocalar vardı ..Minibüs  2 saatte bir kalkıyormuş normalde ..Ama Ankaradan  15 öğretmen gelince  minibüsü kaldırdılar …  Artık gece olmuştu  …Etrafta hiçbirşey görmüyordum ..

Yaklaşık  50 dak. Sonra  hizmetiçi binasına ulaştık . heyecanlandım tabi.. Girişte danışmadan oda anahtarlarımızı 5 ytl. Karşılığında verdiler .. C blokta  3 kişilik bir odaydı .. 3 bayan arkadaş  valizleri taşıya taşıya  odamıza çıktık ..Aman Allahım  millet ellerinde valizler herkes odasına doğru gidiyor..

Karşıda İstanbulun  ışıkları yanıyordu.. Yalovadaydık .. EVİMİ  düşündüm ..Çocuklarımı ..Acaba ne yapıyorlardı? Daha önceden gelen arkadaş “ hadi yemeğe gidelim “ dedi. Yemek çok güzeldi..Sıcacık çorba içimi ısıttı ..

16 – 20 Kasım tarihleri arasında hem eğitim aldım ,  hem  gezdim ..Arkamızda  yemyeşil dağlar vardı , önümüzde ayağımızın dibinde  çok güzel bir deniz.. Rahatlatıcıydı ..Eğitici ..

Son Perşembe günü  evim iyice burnumda tüter oldu..Cuma günü sertifikalarımızı dağıttılar .. Çok mutluydum .. Yeni insanlar tanıdım , yeni şeyler öğrendim  ..

AMA EN GÜZELİ  EVİME GERİ KAVUŞMAKTI :)

Çarşamba, Kasım 25, 2009 - Winrarlanmış Bir Gün..

Dün  (  11 Kasım -Çarşamba günüm)  bir hayli maceralıydı.. Sabah  saat 06 ‘ da  elim kollarım, bacaklarım  heryerim ağrıyarak uyandım .  kendime ancak  2 – 3  dakikada gelebildim .  Koridorda  vucudumu ve kaslarımı esneme  ve germe hareketleriyle açtım . 

Koşar adımlarla mutfağa girdim çay demledim . kahvaltıyı hazırlayıp  Ayşe ve Yunusu okula  gönderdim .  Üstümü  başımı toparlayıp , Kadıköy ‘ e kendimi attım . Acayip enterasan  ama güzel bir yağmur yağıyordu . Bir elimde şemsiye , bir elimde  kitapların dolu olduğu  çanta , sol kolumda  içinde her şeyin olduğu kol çantamla birlikte  Göztepe ‘ ye gidecek  otobüsleri  aradım .

Bu erkek milleti nasıl oluyorda  bi cüzdanla gezebiliyorlar anlamıyorum ?  Kol çantamın içinde iğneden ipliğe , küçük bir makas , ruj -muj her şey var  ..   Kadıköy ‘ de Erkeklere bakıyorum ; elleri ceplerinde  gidiyorlar , gidecekleri yere ..  Bide kadınlara bakıyorum .. Aman Alllahım , o ne  öyle ?  Ikına sıkına  işkence gibi  koca koca çantalarla işkence  çekiyorlar sanki ..

Neyse bütün kollarım ve gövdemin her yerinde bi çanta asılı halde  Göztepe ‘den geçen otobüsü buldum . Göztepe ‘de Beceri   Eğitiminde olan 5 öğrencim vardı . Programda yerlerimiz değiştiği için ilk defa görecektim onları .

Koskoca binada  zar zor onları buldum . Bulduğumda dünyalar benim oldu . Tabi öğrencilerim beni gördüklerinde çok sevindiler . Çünkü onların sınıf hocalarıydım ! Onları kontrol ettikten sonra bu sefer  kozyatağında 6 öğrencim vardı , onların yanına gitmek için otobüs bekledim .. neyse 20 dakikada  otobüs geldide Allaha şükür çok beklemeden gidiverdim .

Ordaki  6 öğrencimi de dolandıktan sonra  artık pilim bitmişti . Eve geldiğimde ev buz gibiydi . Salı günü Temmuz sıcağı  , Çarşamba günü Aralık soğuğu gibiydi .

Evde çorba var diye rahat rahat gelmiştim . Ayşe mercimek çorbasını hortumlamış .  Koşa koşa markete gittim . Birkaç tane  tavuk bacağı aldım . Kemikleri  tuzla haşlayıp  çocukların önüne , Akşam yemeği olayını böylece atlattım .

Perşembe sabahı  sabah 08 ‘ de  ilk 2 saat bilgisayar paket programları dersim vardı . Hazırlanayım dedim . Elime kalemi kitabı aldım . Laptobun başına geçtim ama  bacaklarım ağrıyordu .

Word 2007 , word 2007 şarkısını söyleye söyleye  yarın ki anlatacağım konuya baktım ..  Oh be  …dersini hazırlayınca , ne rahatlıyor insan .. Yoksa vallaha  her tarafım diken gibi oluyor .. gece  2 ‘de  sürüne sürüne  yatağa gittiğimi hatırlıyorum ..  Sürünerek mi gittim ?  yoksa koşarak mı ? Koşaraktı galiba !  

Bu Sabah 06 ‘da kalktım . İçimde evi temizleme isteği vardı  . Silmek , süpürmek , toz almak gibi şeyler istedi canım .  Canım çok temizlik yapmak istedi .  Ama saat 08 ‘ de  dersim vardı . Doğruca okulun yolunu tuttum.. perşembe günüm iyi geçti..

Cuma günü süprizlerle başladı..

Perşembe, Kasım 12, 2009 - ATATÜRK'Ü ANLIYORUM ,ANIYORUM ONU ve AĞLIYORUM

Cuma, Kasım 6, 2009 - Alice Harikalar Diyarında Bir Gün

Dün yaşadığım ultra güzel güneşli  günümün akşamı pek güzel değildi . Akşam olduğunda zar zor  buzdolabında olan malzemelerle  sofrayı hazırladım . Allaha şükür evde ne varsa yedik . Sonrasında  ders çalışma planlarım vardı . Oturup  çalışmak , çalışmak , çalışmak istiyordum… Oldu mu ?  Hayır  tabiî ki ! Oğlumun Cuma günü  için ( Bugün yani)  2 dersten sınavı vardı . Türk Edebiyatından  ve  ingilizce’ den  . 

Neyse  oğlum çok yorgun ve uykusuzdu . yemekten sonra  salondaki koltuklara pelte gibi yığıldık .  Baba bi tarafa , ana bi tarafa , oğlumuz bi tarafa . Kızımız Ayşemiz odasına gitti  . O arada tv ‘de kurtlar vadisi başladı . Pek  seyretmiyorum  ama  yakalarsam bazen İskender büyüğün  yaptığı espriler pek bi hoşuma  gidiyor  . Öylesine  tv ‘ye  bakarken  dizideki psikopat   ruhlu   bi mafya adamı olan biri   , yanında oturan adamın kulağını kesmesin mi ? 

 Midem bulandı ,  midem bulandı  !  aman allahım  ,bu dizi  beni korkutuyor  .  Gerçi  yaşadığımız dünyada  psikopat ruhlu insan çok  !    Dizide ki  oynananlar belki de   hafif  bile kalıyordur ,  bilmiyorum …  Seyrettiğiniz televizyon,  sizi  üzer yada kasar mı bilemem ama  ben çok korktum dün akşam  . Bundan sonra  kurtlar vadisini  seyretmiyeceğim herhalde . Bi fena oldum bi fena oldum . Allah etrafımızda psikopat ruhlulardan uzat etsin bizi . Akşam  23 olduğunda  babası oğlumu azarlıyordu   2 sınavın var , burada  gurtları  seyredion diye . Baba oğul biraz tartıştılar.

Olur böyle şeyler baba – oğul  arasında  . Ama gel gör ki;  ben haylice üzüldüm tabi . O psikolojiyle   okula gittim . İlk dersti . Yoklama da imza atmam gereken yere  değil  , yanlışlıkla başka dersin yerini imzalamaz mıyım ! Yoklama defterinde silinti kazıntıda yasak !  Moralim zaten bozuk tu , iyice sıfır oldum yani .Neyse 10/A Tıbbi Sekreterlik sınıfı  ile harika bi ders yaptık . Peşinden 9/A diş teknisyenlerine dersim vardı . O dersimde çok güzel geçti .

Derslerin ardında okula alınan akıllı tahtaların eğitim toplantısı vardı . İstiklal Marşını okuyunca öğrenciler evlerine dağıldılar .  Biz akıllı tahtanın olduğu sınıfa eğitim toplantısına çıktık . Çıktık fakat eğitimi verecek olan adam  bi türlü  akıllı tahtayı  kullanamadı . O kadar merak ve hevesle bekliyordum ki  bu eğitimi . Televizyon ve internet  ortamında   akıllı tahta , akıllı tahta diye  pek duymuştum .

Eğiticimiz  tahtanın ayarını yapana kadar   Haydarpaşa Anadolu Lisesindeki   “domuz Gribi”  seminerimiz başlayacağı için  2 arkadaş toplantıdan kalktık . Üzüle üzüle  grip toplantısına gittim . Akıllı tahta eğitimim yarım kaldı L  . Altunizade ‘den anca  19 :30‘da eve gelebildim. Eve girdiğimde  Ayşe ve yunusum beni  bekleye   bekleye   , aç ve susuz bir halde uyumuşlardı.  Evde hazır çorba kalmamış .  Şimdi  ben bu satırları yazarken mutfakta ocağın üstünde  yemek pişiyor . Ayşe ve Yunus  uyuyorlar  . saat 22 oldu  . Birazdan onları uyandırabilirsem   sıcak bi tas çorba içeceğiz .

Çok yorgunum ama çok . Bu günü de sağlıcakla tamamladık .  Eğer  zahmet edip  bu satırları okuduysanız  ne deyim  , valla kardeş  ben bu koşturmacadan  hayatımı  yaşayabiliyor muyum acaba ? ne dersin  ?  İşim var , Ekmeğim var  ,  koşabilecek  bacaklarım var ,  Elhamdülillah . Bakalım yarın neler yaşayacağım  .  Alice Harikalar diyarında … hayırlısı .